اصغر روفه‌گر که از رفوگران به نام در عرصه رفوی فرش دستباف است، به پدر رفوگری فرش ایران شهرت دارد. اصغر روفه‌گر در سال ۱۳۰۲ هجری شمسی در شهر تبریز  در خانواده‌ای که پیشه آن‌ها به صورت خانوادگی  رفوگری بود، متولد شد. اصغر روفه‌گر از سال‌های کودکی به حجره پدرش رفت و در آنجا رفوگری را به صورت تدریجی، اما تخصصی و حرفه‌ای فرا گرفت. وی پس از گذشت مدتی با حمایت پدر، برای فراگیری بیش‌تر این حرفه به کارگاه رفوگری آلمانی‌ها روانه شد و در آنجا مشغول فراگیری فنونی شد که آلمانیان آن را به صورت حرفه‌ای می‌دانستند. اصغر روفه گر حق پس از چهارده سالگی و فراگیری فنون کامل مرمت فرش، در بازار تبریز و حجره یکی از رفوگران فرش مشغول به کار شد و پس از چندی شروع به یادگیری مرمت انواع گلیم، ورنی و دستبافته‌های بدون پرز کرد. وی سرانجام در انفوان بیست سالگی حجره خود را در بازار تبریز دایر و به مرمت انواع فرش پرزدار و بدون پرز پرداخت.

وی از همان ابتدای کار به سبب دارا بودن تجربه بسیار، مرمت فرش‌های آنتیک و منحصر به فرد را آغاز کرد. طولی نکشید که آوازه تخصص او در مرمت این فرش‌ها در سراسر تبریز طنین انداز شد. شهرت وی در تبریز مدیون خلاقیت‌های بسیار او بود. وی به سبب برخورداری از تجربه بسیار با شیوه‌های گوناگونی که به آسیب فرش بستگی داشت آن را مرمت و رفو می‌کرد. از دیگر خلاقیت‌های وی ساخت قلاب پشت برای آسیب‌های بیدخوردگی و قلاب گردن باریک است که این ابزار هم اکنون در سطح بسیار تولید می‌شود و کم‌تر مرمت‌گری وجود دارد که از این ابزار استفاده نکرده باشد.

وی در خرداد سال ۱۳۷۲ طی بزرگداشتی در روز جهانی موزه که توسط میراث فرهنگی استان آذربایجان شرقی برگزار شد، به لقب پدر رفوگری فرش ایران مفتخر شد. در همان سال توسط استاندار وقت به عنوان میراث داران هنرهای سنتی و ذخایر ارزشمند هنرهای سنتی مورد توجه قرار گرفته و در مراسمی مورد تکریم قرار گرفت. همچنین در سال در سومین جشنواره تجلیل از پیشکوتان هنر و صنعت فرش که در ۱۱ اسفند ماه ۱۳۸۷ در موزه ملی فرش ایران برگزار گردید از پدر رفوگری فرش ایران به همراه ۱۰ تن از اساتید این هنر صنعت تجلیل به عمل آمد.

افزودن دیدگاه

لطفا دیدگاه خود را بنویسید
لطفا نام خود را وارد کنید